Interview

Interview NL

Naam: Katrien Buschemaker

Functie: Audit manager bij de Rabobank

Wat houd dit beroep in? 

Audit manager houdt in dat je kijkt naar de risico's van een bedrijf. Je doet dit door met mensen te praten en te vragen wat ze dwarszit op het bedrijf of wat ze denken dat er mis kan gaan. Als er een probleem is, gaat mijn afdeling uitzoeken hoe dit probleem in elkaar zit en dan zeggen we dit bij de directeur. Wij lossen dus niks op, maar geven het alleen maar aan bij mensen die er wat mee kunnen doen. In mijn afdeling zitten verschillende banen. Sommigen mensen zoeken dingen uit; dat betekent dat ze dossiers nakijken en zoeken naar risico's in kleine lettertjes. Mijn baan houdt vooral in dat ik langs ga bij mensen om te kijken of er problemen zijn.

- In welk gebied werk je?

Ik werk bij het betalingsverkeer. Er zijn binnen het betalingsverkeer 8 verschillende afdelingen waarbij ik allemaal langs ga. Het kantoor zit in Utrecht, dus daar werk ik ook. 

- Wat zijn voorbeelden van risico's of problemen? 

Een risico kan bijvoorbeeld zijn dat een klant zijn geld niet snel genoeg krijgt, waardoor je risico loopt om die klant kwijt te raken. Dit probleem kan liggen aan het leveringsbedrijf, aan de bank zelf of aan iets anders. Wij moeten uitzoeken hoe dit komt, en dit aan te geven bij de directeur die er wat mee kan doen. 

Een ander voorbeeld is een manager van een afdeling die continu zeurt over een andere afdeling. De twee worden  voor een aantal weken omgewisseld van baan zodat ze kunnen zien hoe het is in iemand anders plek, en dat het niet altijd makkelijk is. Dit werkt meestal erg effectief, want dan kunnen ze elkaars baan meer waarderen. 

Wat vind je  zo leuk aan jouw baan?

Het is een erg sociale baan en je kan mensen helpen door problemen op te lossen. Maar het is ook erg divers, want in zo'n groot bedrijf als de Rabobank gebeurt er elke dag wel wat anders. Omdat ik met veel mensen en afdelingen praat, weet ik van alles een klein beetje zodat ik overal over mee kan praten en begrijp wat ze bedoelen. Zo wordt mijn baan erg interessant. Ik werk met leuke en slimme mensen, dus ik vermaak me er prima. 

De baan is redelijk onbekend, hoe komt dit? 

Ik denk dat dit komt doordat mijn afdeling erg klein is en je er moeilijk komt te werken. Ik heb 36 collega's, en daar moeten we het mee doen. Het bedrijf heeft niet veel mensen nodig, en omdat je niet kan doorstromen naar een hogere functie komen er nauwelijks banen vrij omdat mensen hogerop komen. Dan zou je een ander baan moeten nemen binnen het bedrijf, en de meesten doen dat niet. Er zijn dus weinig open plekken. Ook moet je hoogopgeleid zijn en meerdere studies hebben gedaan om door het eerste sollicitatie gesprek te komen. Het was ook erg pittig voor mij om deze baan te krijgen, maar het was het waard.

De mensen waar jij mee werkt zijn vaak mannen, hoe is dat voor jou?

Dat klopt. Er werken relatief meer vrouwen dan mannen bij de Rabobank, maar die vrouwen zitten vooral in de lagere functies. Hoe hoger je komt, hoe minder vrouwen er zijn. Er zijn nauwelijks vrouwelijke directrices. Maar dat vind ik totaal niet erg, mannen zijn vaak leuk om mee te werken. Maar niet alles verloopt altijd even  gemakkelijk. Ik werk met veel directeuren, en sommigen hebben nogal een groot ego. Als ze je zat zijn, zeggen ze dat zonder pardon recht in je gezicht. Dat kan soms vervelend zijn, maar daar raak je aan gewend. Meestal zijn het allemaal aardige mensen, dus ik heb daar niet vaak last van. 

Ingezonden brief

Teveel gedoe zonder een goede uitkomst 

Beste Casper Horsch,

Een aantal dagen geleden las ik uw artikel "Wij willen les van slimme en coole leraren, niet van zesjes". Het probleem zou zijn dat er teveel leraren zijn die niet goed les kunnen geven. Er komen ook weinig nieuwe leraren bij omdat u denkt dat er slecht tegen leraren word aangekeken. Ter vergelijking kijkt u naar Finland, waar het salaris en werkuren niet anders zijn, maar de resultaten van leerlingen veel beter en het aantal hoogopgeleide leraren voor de klas ook hoger. Dit komt omdat er daar geen "zesjes" worden aangenomen en het echt moeite kost om leraar te worden, waardoor er wordt opgekeken door de samenleving naar leraren. Uw plan zou zijn om dat systeem uit Finland over te nemen. Ik ben het hier niet mee eens. U heeft gelijk dat het niet goed gaat met het aantal (goede)leraren in Nederland, maar ik denk niet dat het Finse systeem de juiste oplossing is. Door het niveau van de opleiding hoger te leggen, vallen er meteen al heel veel mensen af die mogelijk zijn om leraar te worden. Aangezien er al een tekort is aan leraren is dit een erg slecht plan. Het tekort zou nog veel groter worden als er mensen worden afgewezen. 

Ook hoeft het niet te betekenen dat als je een slimme leraar bent dat je meteen cool bent. Je moet ook goed met kinderen kunnen omgaan, en dat is niet altijd het geval als je hoogopgeleid bent. Dat het in Finland wel werkt, ligt denk ik aan de mentaliteit die daar anders is. Iedereen is in Nederland zo gewend om niet hoog tegen een leraar op te kijken, dat verandert niet zomaar. Dat zou echt moeten inslijten, en dat kan erg lang duren, en misschien werkt het dan alsnog niet. Ook is daar het schoolsysteem compleet anders, dus dan zou het effectiever zijn om heel het school-systeem hier te veranderen, maar dat is extreem veel gedoe. 

Het lijkt mij dus zeer onverstandig om het Finse systeem over te nemen.

Met vriendelijke groet, 

Annelie Bakker 

Klachtenbrief

A. H. P.  Bakker 

Westerstraat 5 

4201 GT Gorinchem 

M. Woudstra

Oude Gracht 31

2011 GL Haarlem

Gorinchem, 3 februari 2015

Betreft: Klacht over aankoop

Geachte M. Woudstra, 

Ik heb een klacht over mijn aankoop van de schaatsen bij uw winkel Hamster bv. Ik ben niet tevreden over deze aankoop en wil dat dit veranderd word. 

Ik was in oktober bij uw winkel geweest, en mijn oog was gevallen op een paar schaatsen van het merk Kootstra van €125. Deze schaatsen waren afgeprijsd naar €100, maar mijn maat zat er niet meer bij. Ik bestelde de schaatsen met korting, maar deze bestelling was nooit doorgekomen. Hierdoor had ik geen schaatsen, en in november bleek dit type uitverkocht te zijn. Ik moest dus een duurder paar schaatsen kopen. De verkoper weigerde er korting vanaf te halen, ook al was het de schuld van de winkel dat ik nu een duurder paar moest kopen. Uiteindelijk heb ik toch die schaatsen gekocht, maar bij de eerste training trok ik de veterbevestiging van mijn linkerschaats kapot. Ik ging terug naar de winkel, en zij beloofden de schaatsen te repareren. Maar ik was het zat en wilde mijn geld terug. Dit stonden ze niet toe en ik kreeg een bon die ik binnen twee maanden moest besteden. Dit vind ik ongehoord.  

Ik heb nog niet eerder gebeld of gemaild, en ik doe dit ook niet als dit niet nodig is. Maar nu heb ik het wel gedaan, want vind ik dit te ver gaan.

Ik vind dat ik al mijn geld terug moet krijgen, en dat als het kan ik nog steeds die schaatsen van Kootstra met de korting krijg, anders zult u mij niet meer in uw winkel zien. Ik zou graag willen dat dit binnen 2 weken is volstrekt. 

Vriendelijke groet, Annelie Bakker  

Nieuwsbericht

Nieuwsbericht

Sinterklaas vernedert de school   

Sinterklaas komt bij Gymnasium Camphusianum op bezoek en zet de leerlingen voor schut.

Op het Gymnasium Camphusianum kwam Sinterklaas op 5 december 2014 langs. Alle leerlingen verzamelden zich in het auditorium en wachtten af totdat Sinterklaas binnen zou stormen. Iedereen wachtte vol spanning op het moment dat hij zijn plaats zou nemen, en leerlingen voor schut zou zetten.

Terwijl iedereen wachtte, klonk Indische muziek door het auditorium. Toen Sinterklaas in de aula aankwam, werd deze muziekstijl verklaard. Sinterklaas was dit jaar niet Spaans, maar Indisch. Hij had daarom ook in plaats van een paard een koe meegenomen, omdat deze dieren heilig zijn in India, en paarden niet. Na deze binnenkomst werden de eerste leerlingen al voor schut gezet. Er werden bijvoorbeeld twee kinderen naar voren geroepen die op het vorige schoolfeest werden betrapt op het gebruiken van alcohol en drugs. Zij moesten op schoot bij Sinterklaas, die hun nog even inwreef dat ze dat echt niet mochten doen. 

Ook werd er een stelletje naar voren geroepen, omdat ze altijd zo klef tegen elkaar deden en mensen vonden dat irritant. Ze hadden een aantal voorbehoedsmiddelen gekregen, zoals een condoom en een mondkapje. Dit was voor hun natuurlijk erg ongemakkelijk, maar de rest van de leerlingen vonden het erg vermakelijk. 

Het laatste onderwerp was het dropveteren. Dit werd elk jaar herhaald, en het hield in dat er een aantal "stelletjes" naar voren worden geroepen om daar allebei de uiteinde van dezelfde dropveter op te eten, totdat je diegene zoende. Dit is natuurlijk zeer leuk voor degene die dit niet hoeven te doen, maar voor degenen die op het podium staan is het erg ongemakkelijk. Er waren dit jaar weer veel mensen opgegeven, en het was weer leuk om te kijken hoe het deze keer zou af lopen. 

Na dit hele spektakel hadden verschillende klassen nog surprises, en de andere gingen naar huis. Iedereen vond het een geslaagde dag en ging met een fijn gevoel weer naar huis. De meesten hadden die avond nog een keer sinterklaas thuis, waardoor het een feestelijke dag was.